یادگیری زبان زمانی معنا پیدا می‌کند که به توان واقعیِ فهمیدن، بیان کردن و عمل کردن تبدیل شود.
رویکرد من به آموزش زبان از زبان‌شناسی کاربردی، تجربه تدریس و پژوهش آموزشی تغذیه می‌شود. هدف، ارائه یک نسخه یکسان برای همه نیست؛ بلکه انتخاب راهبرد، مواد و شیوه ارزیابی متناسب با هدف و شرایط واقعی زبان‌آموز است.
محورهای اصلی
یادگیری و تدریس زبان
توجه به هدف، سطح، نیاز، تجربه قبلی و شواهد عملکرد واقعی زبان‌آموز.
مواد آموزشی
انتخاب و ارزیابی کتاب، محتوا و فعالیت آموزشی بر اساس تناسب با یادگیرنده و بافت.
ارزشیابی
استفاده از آزمون و شواهد یادگیری برای تصمیم بهتر، نه صرفاً تولید یک نمره.
واژگان و سواد دانشگاهی
توسعه واژگان، خواندن، نوشتن و توانایی استفاده از زبان در موقعیت‌های واقعی و دانشگاهی.
فناوری و هوش مصنوعی
استفاده از ابزارها به‌گونه‌ای که یادگیری مستقل و مسئولیت زبان‌آموز حفظ شود.
پژوهش و عمل
پیوند پژوهش علمی با مسئله واقعی کلاس، زبان‌آموز و تصمیم آموزشی.
