یادگیری و تدریس زبان
توجه به هدف، سطح، نیاز، تجربه قبلی و شواهد عملکرد واقعی زبان‌آموز.
آموزش زبان انگلیسی
یادگیری زبان زمانی معنا پیدا می‌کند که به توان واقعیِ فهمیدن، بیان کردن و عمل کردن تبدیل شود.
رویکرد دکتر رضازاده یزدلی به آموزش زبان بر زبان‌شناسی کاربردی، تجربه تدریس و پژوهش آموزشی استوار است. هدف، ارائه یک نسخه یکسان برای همه نیست؛ بلکه انتخاب راهبرد، مواد و شیوه ارزیابی متناسب با هدف و شرایط واقعی زبان‌آموز است.
مرکز دانش
راهنماهای معلم و آموزش زبان
توضیح علمی و حرفه‌ای
یادگیری زبان را باید در عملکرد معنادار و زمینه ارتباط دید
موفقیت در آموزش زبان را نمی‌توان تنها از حفظ واژگان یا نمره یک آزمون نتیجه گرفت. توانایی زبان‌آموز در فهم متن، مشارکت در گفت‌وگو، نوشتن هدفمند و استفاده از بازخورد، در موقعیت‌های مختلف ممکن است متفاوت ظاهر شود. شیوه تدریس، مواد آموزشی و فرصت تمرین نیز بر آنچه به عنوان «توانش» مشاهده می‌کنیم اثر دارند؛ بنابراین تفسیر عملکرد باید به هدف ارتباطی و زمینه اجرا وابسته باشد.
این نگرش با دغدغه‌های زبان‌شناسی کاربردی درباره تناسب مواد و نیاز یادگیرنده پیوند دارد. استفاده از چارچوب اقدام و بازبینی BAHAR می‌تواند به زبان‌آموز کمک کند هدف‌های کوچک و قابل مشاهده تعریف کند، اما اثر هر راهبرد باید با شواهد خودِ یادگیری و در بافت واقعی آن بررسی شود. آموزش مؤثر به رشد استقلال در استفاده از زبان منتهی می‌شود، نه وابستگی همیشگی به تمرین‌های قالبی.